U bent hier: >> Door hun ogen…

Door hun ogen…

Oorlog…

Hoe moeilijk, ongelooflijk en pijnlijk is het om te beseffen en te begrijpen wat er is gebeurd in je geboorteland, met je mensen, in je huis… Vooral in de eerste uren, dagen. Het gevoel dat je slaapt en lange tijd niet wakker kunt worden. Het is moeilijk te geloven dat dit geen nachtmerrie is, dat dit alles niet in de ultieme realiteit gebeurt, maar hier, nu, met jou, je dierbaren en vrienden door het hele land.
Zo’n vertrouwde wereld om je heen stort in: soldaten en burgers sterven. Onschuldige kinderen sterven…!!!
Gebombardeerde steden, dorpen. Alles wat lange tijd door hele generaties mensen is gebouwd, wordt nu in een paar minuten vernietigd. De plannen, dromen, projecten van miljoenen mensen die op een bepaald moment vernietigd werden. Rond angst, tranen, haat, wreedheid.
Maar er is ook heldendom, het verlangen om je land te verdedigen. De wil om alles te geven omwille van de overwinning, omwille van het leven, omwille van je eigen en andere families.

Verenigd als nooit tevoren

Er zijn problemen bij ons gekomen.
Maar dankzij deze ramp hebben miljoenen gewone Oekraïners zich verenigd als nooit tevoren. Velen gingen vrijwillig vechten en hun vaderland verdedigen met wapens in hun handen. Velen helpen zoveel mogelijk om in het leger te voorzien, vluchtelingen, gezinnen met een laag inkomen, gehandicapten, die het nu heel moeilijk hebben, te helpen. De meeste mensen proberen elkaar te helpen als nooit tevoren. Dit is overal zichtbaar.
Het belangrijkste is dat veel mensen nu dichter bij God zijn. Overal, in alle sociale netwerken, roepen mensen op om te bidden, bidden en nog eens bidden en de Heer roepen om Oekraïne en Oekraïners te beschermen tijdens deze problemen. Zelfs degenen die nog nooit hebben gebeden en geen interesse in God hadden, knielen nu neer en hebben berouw met tranen en roepen tot de Almachtige. Inderdaad, tijdens de oorlog zijn er geen atheïsten. Het is waar!
Nu is het heel moeilijk.

Burgers

De vijand neemt zware verliezen. Alleen volgens officiële gegevens stierven ongeveer 11.000 Russische soldaten gedurende 10 dagen van de oorlog. Veel militair materieel werd vernield. De wereldgemeenschap is nu verenigd in de verdediging en hulp aan Oekraïne. Oekraïners hebben een enorme teleurstelling over de NAVO. We belden, smeekten om onze hemel te sluiten. Aangezien het Russische leger elke dag raketaanvallen uitvoert op onze steden, op de burgerbevolking, op vreedzame faciliteiten en infrastructuur. De NAVO heeft ons deze steun echter ontzegd, wat ons zou hebben geholpen duizenden Oekraïense burgers te redden… Nu bombarderen ze bijna overal, behalve in West-Oekraïne (voorlopig!). Mensen met kinderen wonen al 12 dagen praktisch in de kelders van Kiev, Kharkov, Kherson, Chernihiv, Sumy, Donbass en anderen. Kinderen schreeuwen constant van eindeloze sirenes, explosies, beschietingen. Ouders worden gek en weten niet hoe ze hen kunnen helpen. Velen kunnen nu eenvoudigweg niet uit het oorlogsgebied evacueren. De bezetters willen de burgers niet naar buiten laten en verschuilen zich achter hen als een menselijk schild… Mensen zijn bang om de steden te verlaten, omdat het erg gevaarlijk is. Er zijn veel gevallen waarin de Russen auto’s met vluchtelingen aanhielden en gewoon hele gezinnen op de weg neerschoten. In het begin gedroegen ze zich nogal terughoudend, raakten de burgers niet aan en vertelden hen dat ze hier waren gekomen om hen te bevrijden. Nu het leger van Poetin enorme verliezen lijdt en nergens succes heeft, zijn de soldaten verbitterd en gedragen ze zich dienovereenkomstig: zelfs tegenover de burgerbevolking.
Dit ondanks het feit dat de bommen juist op Russisch sprekende steden vliegen, waar het grootste deel van de bevolking altijd Russisch heeft gesproken en zeer loyaal was aan Rusland en de Russische wereld. Er kan nog veel meer worden gezegd. Maar ik denk dat je dit allemaal al weet van het nieuws.
Hoe zit het met ons? Hoe zit het met het ministerie?
Rivne werd ook beschoten op de eerste dag van de oorlog.
Sirenes, waarschuwend voor de mogelijkheid van beschietingen, werkten dag en nacht. Ook dreigt er een invasie door troepen uit Wit-Rusland. Dit is het tot nu toe niet. Overal in Rivne zijn wegversperringen, overal gewapende mensen. Er is een black-out ’s nachts. Desondanks is het hier niet zo gevaarlijk als in Kiev en andere steden.

Gezin

Mijn familie en ik zijn echter nog steeds bij onze Hongaars Gereformeerde vrienden in Transkarpatië. Het is hier veiliger. Er zijn hier nog geen bomaanslagen. Alles leeft een vredig leven, met enkele beperkingen.
Nu hebben velen hun families naar het buitenland gestuurd.
Ons gezin is nog steeds in Oekraïne.
Als de situatie in Rivne niet verslechtert, zijn we van plan snel terug te keren.
Onze revalidatie. Centrum blijft werken. Er zijn al ernstige moeilijkheden. Van de 50 patiënten zijn er nu 10 overleden. Degenen die bleven hebben moeite met betalen. En er zullen meer van dit soort mensen zijn. We zijn nu zeer loyaal aan de kwestie van betalingen. De prijs is meerdere keren verlaagd. Maar we weten niet wat er dan gaat gebeuren. Zullen mensen de revalidatie überhaupt kunnen betalen? Zeker als de oorlog lang duurt. In het begin dacht iedereen dat het allemaal snel zou eindigen. Nu begrijpen velen dat dit vrij lang kan doorgaan. Zolang er mensen zijn, zullen we werken.
Veel vluchtelingen gaan via Rivne op doorreis naar de grens.
Velen besloten echter voorlopig in Rivne te blijven.

We doen wat we kunnen

Nu hebben de lokale autoriteiten ons gevraagd om 13 vluchtelingen in ons centrum op te nemen.
Terwijl tijdelijk. Verder zal het worden gezien. Vandaag overnachten deze mensen met kinderen bij ons. Ze komen uit Kiev en hebben een echte oorlog gezien…
Al onze medewerkers zijn hier ook. Allen werken naast hun werk in het Centrum ook mee aan de landsverdediging: ze hebben dienst bij de lokale zelfverdediging, werken als vrijwilligers bij verschillende voorzieningen.
We proberen ook degenen te helpen die we kunnen: gezinnen met gehandicapte kinderen uit Babysun (die in Rivne verbleven), ouderen, vluchtelingen.
We doen alles wat we kunnen.
We bidden en vragen God om ons kracht, geduld, gezondheid en geloof te geven om deze beproevingen te doorstaan.
We zijn dankbaar voor uw gebeden en steun.
God zegene u
Vitaly

…of maak over door het betaalverzoek hieronder te scannen (bedrag vrije keuze)…
Print Friendly, PDF & Email