U bent hier: >> Reportage Oekraïne

Reportage Oekraïne

“Iedere zondag tijdens onze kerkdienst bidden wij voor de oorlog, de politieke en economische crisis en voor de situatie rondom het Coronavirus.”  Aan het woord is Ivan, predikant in Irpinj, een voorstad van Kyiv.

Ja, Oekraïne krijgt al jaren ontzettend veel voor de kiezen, maar je zou bijna zeggen, ze weten niet anders. In dit heel  kort verhaal schets ik hoe dat voelbaar wordt in het dagelijkse leven.

De oorlog

German is geboren en getogen in Donjetsk. In 2014 moest hij met zijn gezin vluchten voor zijn leven. Zijn stad Donjetsk met een gebied eromheen werd plotseling hoofdstad van een volkrepubliek’. Het zelfde gebeurde in Lugansk ook met een deel van de provincie daaromheen. De DNR en LNR[1] kregen internationaal nergens erkenning behalve dan van één land…Op de dag van de uitslag van het ‘referendum’ haastte Rusland zich de bevolking te feliciteren…

dominee Herman Panko

Christenen die niet konden vluchten wanen zich terug in de tijd van Sovjet Unie. Ze houden samenkomst in het geheim want anders kan er zomaar een inval komen. Germans ouders bleven in Donjetsk achter. Toen German’s vader overleed  in augustus kon German de begrafenis niet eens bijwonen. Hij zou direct worden opgepakt. Vanaf 2014 woedt er een oorlog. Vanwege Corona is er weer een wapenstilstand afgesproken. De afgelopen jaren zijn ook een factor in de crisis. Er vallen vrijwel dagelijks doden of gewonden, er raken mensen psychisch levenslang beschadigd. Er sneuvelen veel huwelijken, er is nog meer drank- en verslavingsproblematiek dan er al was. Gelukkig konden de kerken de afgelopen jaren veel kapelaans opleiden en psychologische traumaverwerking verlenen. 

Politieke en en economische malaise

Mark is ook predikant en licht toe: “Natuurlijk, de Corona crisis heerst hier ook, maar in Oekraïne zitten we al veel langer in een crisis. Wanneer ik luister naar de gesprekken op straat gaat het niet eens over Corona maar over de politiek.”  De mensen zijn teleurgesteld in de matige hervormingen onder de nieuwe president. Ze zien geen toekomst. Economische problemen verdiepen alleen nog maar erger de kloof tussen arm en rijk.

Corona en lockdown

Vanwege Corona is de werkeloosheid nog groter geworden. Maar mensen moeten hun vaste lasten blijven betalen. De prijzen van levensmiddelen zijn met wel 20 procent gestegen. 

Mark: “We besloten kerkdiensten op te nemen en op Facebook uit te zenden. Maar het was echt wel zoeken naar de goede formule. Het internet is op ons dorp ook vaak slecht. Maar gaandeweg merkten we dat er meer kijkers kwamen.

Oekraïens platteland in de lente

Ivan, predikant, had precies dezelfde ervaring. Nu hebben we soms een video op YouTube met wel 30.000 views.” Zijn vrouw Olena werkt op een peuteropvang. Een van de moeders die nooit naar de kerk wil fluisterde  ‘Tijdens de quarantaine kwam jullie kerk bij mij thuis.’ ” Zij is sindsdien een trouwe kijker.

Hoe kan je Christus dan laten zien en delen?

Als iedereen arm is ga jij niet lopen klagen dat je te weinig hebt.  Maar we helpen wel waar. Zo heeft onze gemeente geld ingezameld voor een zieke collega-predikant. Wij helpen ook een gezin in onze gemeente, de moeder is invalide, ze heeft drie kinderen. Natalia uit onze gemeente heeft echt een gave op dit gebied. Ze stapt gewoon op mensen af, legt de situatie uit. Dat is heel bijzonder. De mensen hier op ons dorp respecteren haar. Ze bellen haar zelfs op om bij te dragen. We mogen leren ons niet blind te staren op onze eigen situatie, we moeten leren delen in liefde. Deze tijd leert mij op een nieuwe manier naar Christus te kijken: de Heer Jezus draagt de Naam Immanuel, God is altijd bij je, ook als jij je zo belabberd voelt.

explosie

Bijna ieder jaar vindt er ergens in Oekraïne wel een gasexplosie plaats. In juni was dat het geval in Kyiv. Er vielen vier doden. Maar het aantal had groter kunnen zijn. En daarover gaat het volgende verhaal.

“Tijdens de quarantaine bleven wij ’s zondags ochtends thuis en bekeken de uitzending van de dienst online. De laatste weken was ik al weer een paar keer naar de kerk gegaan, maar mijn vrouw en ons zoontje bleven thuis. We hadden net ‘s zaterdags het er over gehad dat we de volgende dag maar weer eens samen naar de dienst moesten gaan. ‘Morgen gaan we naar de kerk,’ zei ik, “zonder het flauwste vermoeden van wat dit zou betekenen…

De flat die tijdens de kerkdienst explodeerde

We waren naar huis gereden. En… waar onze flat had moeten zijn was niets meer… alsof iets een enorme hap had genomen… precies daar waar onze flat was geweest was  niets meer over. Absoluut! Geen muren, geen vloer, geen  plafond. Alleen nog maar éen grote leegte. Op dit moment nu ik dit schrijf zit ik weer te trillen en ik begon te begrijpen, wat God vandaag gedaan heeft.  Als we niet samen naar de dienst waren gegaan maar thuis waren gebleven, waren we er niet meer geweest. Noem je dit toeval? Ik denk het niet. In zulke momenten bestaat er geen toeval.”

Dan krijgt Immanuel, – God dicht bij ons! – een onvergetelijk diepe betekenis.  

Cor Harryvan


[1] DNR en LNR zijn de afkortingen voor Donjetska (Loeganska) Narodna Respublika,  respectievelijk Volksrepubliek Donetsk en Volkrepubliek Lugansk.

Print Friendly, PDF & Email